เรื่อง “ชายในฝันเมื่อครั้งคุณยายยังสาว” โดย สินธุชา มาธวรรย์

ชายในฝันเมื่อครั้งคุณยายยังสาว


ยุคสมัยเปลี่ยนไป แต่ความจริงไม่เคยเปลี่ยนแปลง ยกเว้นแฟชั่น เทคโนโลยี และค่านิยมต่าง ๆ ผมคิดเห็นไปในทำนองนี้ จึงพยายามค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับค่านิยมของหญิงสาวที่มีต่อชายหนุ่มในอดีต ครั้งคุณตาคุณยายยังหนุ่มยังสาว ค้นอยู่นานในที่สุดก็ไปเจอหนังสือชื่อ “สวนหนังสือ” ฉบับที่ 14 เป็นหนังสือเล่มเล็ก ๆ พิมพ์ไว้นานมากแล้ว ในหนังสือเล่มนี้มีบทความเรื่อง “ลักษณะหวานใจของสตรี สำหรับปี พ.ศ. 2472” ซึ่งเก็บตกมาจากหนังสือพิมพ์ “สุภาพบุรุษ” เล่มที่ 14 ปีที่ 3 อีกทีหนึ่ง

เมื่ออ่านดูแล้วก็รู้สึกว่าน่าสนใจอยู่ไม่น้อย เพราะบทความดังกล่าวได้บันทึกค่านิยมของผู้คนในปี พ.ศ. 2472 ไว้โดยละเอียด เรียงลำดับตามตัวเลขดังนี้ (ทั้ง 18 ข้อข้างล่างนี้ ผมได้คัดมาโดยคงของเดิมไว้ทุกประการ รวมถึงตัวสะกดด้วย)


1 - สวมหมวกยี่ห้อ “เอลวูด” หรือหมวกสักหลาดยี่ห้อ “โยเซฟอีวอร์ด”

2 - เวลาเปิดหมวกต้องให้แลเห็นเส้นผมอันเรียบซึ่งถูกหวีแสกกลางไว้ เยิ้มด้วยครีมสตาร์โคมป์

3 - ตามใบหน้ามีคราบสีเขียวอ่อนแห่งเคราและหนวด

4 - สวมแว่นตากรอบกระ(แว่นนี้ถ้าไม่ใช้ให้เหน็บไว้ที่กระเป๋าบนซ้ายข้าง พร้อมปากกาหมึกซึมยี่ห้อ”ป๊ากเกอร์” และต้องให้ห่วงสวมหูเกี่ยวออกมานอกกระเป๋า ๑ ข้าง)

5 - เมื่อยามเผยอยิ้ม ต้องเผยให้เห็นฟันเลี่ยมทองซึ่งอยู่ข้างซ้ายหรือขวาก็ได้

6 - ใช้เสื้อแพรสีไข่ไก่ มีลูกดุมนากเทียมยี่ห้อครีเมนต์ ๕ เม็ด

7 - มีปากกาหมึกซึมและดินสอยี่ห้อ “ป๊ากเกอร์” ขนาดใหญ่เหน็บที่กระเป๋าบนซ้าย ทับผ้าเช็ดหน้ายี่ห้อ “ปีระมิด” ที่แลบอยู่นิดหน่อย

8 - สูบบุหรี่ชนิด “อาร์มีคลับ” หรือชนิด “การ์ริค” หรือจะคาบไป๊ป์ก็ได้

9 - มีซองบุหรี่อัลปากาลงยา ๑ ซอง บุหรี่พร้อม

10 - มีซองธนบัตรหนังนอกแลบอยู่ที่กระเป๋าบนขวา

11 - มีตั๋วคูปองรถราง ๑ เล่ม (สำหรับผู้ที่ไม่มีรถยนต์ตอนเดียวขี่)

12 - มีรถยนต์ตอนเดียวงาม ๆ ๑ หลัง

13 - ติดแหนบและเหรียญตามแต่จะมีที่รังดุมเม็ดที่ ๒ หรือปากกระเป๋าขวา

14 - มีนาฬิกาข้อมือเรือนทองยี่ห้อ “อีเล็กชั่น” ๑ เรือน

15 - สวมแหวนทองคำเกลี้ยง หรือแหวนนามสกุล ๑ วงที่นิ้วก้อยซ้าย (เพื่อใช้หมั้นผู้หญิงในเมื่อมีโอกาส)

16 - นุ่งผ้าม่วงสีน้ำเงินสูง ๆ ชนิดที่ให้คนที่เดินตามมาข้างหลังแลเห็นสายรัดถุงสีสดที่แลบอยู่ที่น่อง

17 - มีกระเป๋าหนังสำหรับใส่หนังสือขนาดเล็กสำหรับมือ 1 ใบ ข้างในจะใส่อะไรก็ได้ ที่ฝามีนามย่อปรากฏอยู่

18 - สวมถุงเท้าขาว รองเท้าผ้าใบขาว (ไม่ใช่รองเท้ายาง) หรือจะให้เป็นรองเท้าหนังลูกแกะสีดำหรือสีช็อกโกแลตก็ได้

ที่มา RECORDER



ผมพิจารณาไล่เรียงตั้งแต่ข้อ 1 หมวกยี่ห้อ “เอลวูด” และ “โยเซฟอีวอร์ด” ทุกวันนี้คงไม่มีใครรู้จักกันแล้ว ผมลองถามพวกวัยรุ่นหนุ่มสาวดู ต่างก็พากันส่ายหน้าทำตาเหรอหรา ได้แต่ถามว่า “แบรนด์อะไรนะครับ / นะคะ” ให้พวกเขาท่องชื่อสินค้า “แบรนด์เนม” จากยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น หรือเกาหลี ยังจะง่ายเสียกว่า

ข้อ 2 หนุ่มคนไหนยังขืนไว้ผมแสกกลาง แถมทาครีมมันเยิ้มก็มีหวังหาแฟนไม่ได้แน่หรือหาได้ยากลำบากสุดแสน ยุคนี้หากไม่ใช้เจลทาผมก็ต้องเป็นมูส โดยทำให้เส้นผมตั้งเป็นดงหนามชี้โด่เด่ หรือจะตัดทรงทิดสึกใหม่ (สกินเฮด) ไปเลยก็ยังเป็นที่นิยมกันอยู่ สังเกตจากคนดังในยุโรปเป็นตัวอย่าง

ที่นี้มาดูข้อ 3 กันบ้าง รู้สึกว่าข้อนี้ยังใช้ได้และทันสมัยอยู่ ผมสังเกตดูจากใบหน้าของบรรดาพระเอกหรือนายแบบทั้งฝรั่งและไทยหลายรายยังคงนิยมไว้เคราเขียว บ้างก็ปล่อยให้หนวดเคราขึ้นเป็นตอ ในลักษณะของ “แบดบอย” เหมาะกับหญิงสาวผู้ไม่ชอบความเรียบร้อยหรือเจ้าสำอางเกินไป

ข้อ 4 สมัยก่อนแว่นตาขอบกระคงนิยมกันมาก ถึงขนาด ป. อินทรปาลิต นักเขียนสมัยนั้นได้เขียนให้ตัวละครชื่อ “กิมหงวน” ในหัสนิยายเรื่อง “พล นิกร กิมหงวน” สวมแว่นตาขอบกระอยู่เป็นประจำ ทุกวันนี้ก็ยังพอเห็นมีขายตามร้านแว่นตา ถ้าเป็นขอบกระจริงจะทำมาจากกระดองเต่าทะเลซึ่งไม่สนับสนุนให้ซื้อ เพราะเต่าพวกนี้ใกล้จะสูญพันธุ์เต็มทีแล้ว

ข้อ 5 ยุคนี้หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่คนไหนขืนเผยอยิ้มแลเห็นฟันเลี่ยมทองเหลืองอร่าม สาว ๆ คงกรี๊ดใส่แน่นอน ไม่ใช่กรี๊ดใส่เพราะชื่นชอบนะครับ แต่เป็นกรี๊ดสยองเสียมากกว่า มิหนำซ้ำในยุคทองแพง บาทละสองหมื่นตอนนี้ ใครที่มีฟันเลี่ยมทอง ตอนออกจากบ้านมีฟันเต็มปาก แต่ขากลับอาจเข้าบ้านในสภาพฟันไม่ครบเลือดกลบปากก็เป็นได้ นับว่าอันตรายอย่างยิ่ง ไม่ควรย้อนยุคเด็ดขาด

ข้อ 6 เสื้อแพรสีไข่ไก่? ลูกดุมนากเทียม? ทุกวันนี้หนุ่มๆ คงเลือกเสื้อทีเชิ้ตคอกลมหรือคอวี หรือถ้าเป็งงานเป็นการก็ชุดสูทเข้ารูปจะเท่ทันสมัยมากกว่ากระมัง

ข้อ 7 อ่านเล้วก็ต้องอมยิ้ม ทุกวันนี้เด็กรุ่นใหม่หรือหนุ่มสาวทันสมัยเขียนนหนังสือแทบจะไม่เป็นตัวอยู่แล้ว จะเอาปากกามาทำอะไร คนทันสมัยเขาพิมพ์หรือเขียนบนจอคอมพิวเตอร์แบบสัมผัสกันทั่วบ้านทั่วเมือง ดังจะเห็นได้บ่อย ๆ บนรถไฟฟ้าใต้ดินที่ก้มหน้าก้มตาจิ้มกันอย่างเมามัน หนุ่มคนไหนยังคว้าปากกามาเขียนจดหมายจีบสาวอยู่ ก็คงไม่ทันกินแน่

ข้อ 8 กับข้อ 9 นี่ก็ตัดไปได้ สาวสมัยนี้ไม่นิยมผู้ชายสูบบุหรี่ สังคมรังเกียจ ผู้ชายสูบหรี่กลายเป็นคนของโลกเก่าไปแล้ว นับเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีต่อสุขภาพมาก ผมขอสนับสนุน

ข้อ 10 สาว ๆ พ.ศ.นี้ ไม่สนใจว่ากระเป๋าเงินของหวานใจจะเป็นกระเป๋าหนังอะไร พกตรงไหน ขอเพียงให้มีธนบัตรหรือบัตรเครดิตพร้อมรูดจ่ายค่าสินค้าต่าง ๆ ก็พอ นับเป็นค่านิยมที่เปลี่ยนไปตามกระแสบริโภคนิยมอย่างเห็นได้ชัด เพราะสินค้าสมัยใหม่ดูแล้วน่าซื้อหาไปหมด

ข้อ 11 กับข้อ 12 รถตอนเดียวก็คือรถสปอร์ตนั่นเอง ที่เคยเห็นก็คือยี่ห้อซิงเกอร์ (ยุคนั้นเป็นบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของอังกฤษ) สโกดา และเอ็มยี (ย่อมาจาก Morris Garages) สมัยโน่นกับสมัยนี้ บรรดาหญิงสาวทั้งงามและไม่งามก็ยังคงนิยมอะไรทำนองนี้ไม่เปลี่ยนแปลง เพราะรถสปอร์ตแสดงให้เห็นถึงความมั่นคั่งร่ำรวย ดูดี มีเสน่ห์ มีระดับ มีคลาส มีชาติตระกูล และน่านั่งกินลมเป็นตุ๊กตาหน้ารถมาก ถ้าชายหนุ่มคนไหนไม่ร่ำรวยพอ อย่างน้อยก็ต้องเป็นเจ้าของรถเก๋งซิตี้คาร์บ้าน ๆ หรือรถกระบะสองตอน ขี้หมูขี้หมาถ้าจะจีบสาวให้ติดก็ต้องมีจักรยานยนต์ เรียกว่ามียานพาหนะที่ดีกว่าเดินนั่นแหละครับ ไอ้เรื่องคูปองรถรางหรือเปลี่ยนเป็นคูปองรถประจำทาง ตั๋วเดือนรถไฟฟ้า ก็คงแพ้คู่แข่งที่มีรถยนต์ตั้งแต่ยังไม่ออกสตาร์ทเลยทีเดียว

ข้อ 13 ลืมเรื่องแหนบหรือเหรียญตราไปได้เลย ทุกวันนี้พกโทรศัพท์มือถือจอสัมผัสรุ่นล่าสุดตระกูล “ไอ” ก็พอแล้ว

ข้อ 14 นาฬิกาข้อมือยังคงเป็นเครื่องประดับหรือแสดงฐานะได้ดี แม้ว่าหนุ่มสาวสมัยนี้จะนิยมดูเวลาจากโทรศัพท์มือถือแทนแล้วก็ตาม และยี่ห้อ “อีเล็กชั่น” คงหาไม่ได้แล้ว คงต้องเลือกยี่ห้ออื่นที่หรูหราราคาแพงแทน ซึ่งมีให้เลือกมากมาย เชิญแวะดูตามห้างสรรพสินค้าของเหล่าไฮโซทั้งหลายได้ตามสะดวก

ข้อ 15 ผมจำได้ว่าตอนผมเป็นวัยรุ่น ค่านิยมเรื่องแหวนนามสกุลรู้สึกว่าแพร่หลายอยู่พอสมควร แต่ทุกวันนี้ไม่ค่อยเห็นใครสวมแหวนนามสกุลกันแล้ว (หรือว่าผมไม่ได้สังเกตเองก็ไม่รู้) แต่ถ้ามีไว้สวมให้สาวเจ้าตอนสารภาพรักก็คงโรแมนติกดีอยู่หรอก โดยเฉพาะถ้าทำจากทองคำแท้ ถ้าฝังเพชรด้วยก็น่าจะได้รับคะแนนพิศวาสเพิ่มขึ้นอีกหลายขีด ถือว่าค่านิยมนี้ยังพอใช้ได้อยู่ แต่ไม่เป็นที่นิยมกันแล้ว

ข้อ 16 ลืมการนุ่งผ้าม่วงไปได้เลย ถ้าคุณต้องการให้หญิงสาวประทับใจ จงหันไปเลือกชุดเก่งที่ติดเครื่องหมายการค้าดัง ๆ จากต่างประเทศจะดีกว่า

ข้อ 17 จงลืมหนังสือไว้ที่บ้านหรือห้องสมุด แล้วเลือกพกอีบุ๊ครีดเดอร์หรือเครื่องอ่านหนังสืออีเล็คทรอนิกส์แทน ถ้าคุณต้องการเป็นชายหนุ่มที่แลดูมีการศึกษาและทันสมัย แม้ว่าในชีวิตจริงคุณจะนิยมเล่นเกมคอมพิวเตอร์และดูแต่คลิปโป๊ก็ตาม

ข้อ 18 ข้อนี้ไม่ค่อยแตกต่างจากทุกวันนี้เท่าไรนัก เพียงเลือกแบบรองเท้าที่ดูเข้ากับเสื้อผ้า ใบหน้า และทรงผม แล้วก็อย่าลืมคาถาร่วมสมัย นั่นคือ “แบรนด์เนม” คุณต้องเลือกใช้แต่สินค้าแบรนด์เนมเท่านั้นการสวมรองเท้าแตะแม้จะนิยมกันในระดับหนึ่ง (ดังจะเห็นได้ว่าในปัจจุบัน แม้แต่เดินทางด้วยเครื่องบิน ก็ยังพบเห็นผู้คนสวมรองเท้าแตะเดินขึ้นเครื่องกันอย่างเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ) ทว่าการสวมรองเท้าหุ้มส้นย่อมดูดีกว่าเสมอ

ในที่สุด ผมก็ปิดหนังสือว่าด้วยการทำตัวให้เป็นหวานใจของสตรีในอดีต รู้สึกเหนื่อยใจกับการวิ่งตามแฟนชั่น ผมเอนหลังลงพิงพนักเก้าอี้ แล้วคิดถึงอนาคตอีกราว 50 ปีข้างหน้า หลายสิ่งหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า สินค้า อาหารการกิน และค่านิยมต่าง ๆ ของยุคสมัยนี้ สุดท้ายแล้วก็คงไม่แคล้วถูกลืมเลือนไปในกระแสของความเปลี่ยนแปลงอันเป็นนิรันดร์.










ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

กรุณาแสดงความคิดเห็นโดยสุภาพ และไม่ผิดกฎหมาย